Normalde popüler yazarları okumaktan pek haz almıyorum. İyi olmadıklarından değil. Zaten iyi olmasalar bi dünya insan okumuş olmaz. Mesele benim de iyi olduğunu tasdik etme zorunluluğum varmış gibi hissetmem.Bu tür düşüncelerime rağmen kayınbiraderin olduğunu sonradan öğrendiğim "Aşk" romanını çantama almıştım son Los Angeles yolculuğumda. Elif Şafak ilgimi çeken bir yazardı ama Orhan Pamuk gibi ona da tepkili yaklaşıyordum. Frankfurt uçağını uyuyarak geçirdim ve Los Angeles için Almanya'dan havalandığımızda kitabın ilk sayfasını çevirdim. Melekler şehrine indiğimizde 415 sayfanın 408 sayfası bitmişti. Sandığımdan çok daha iyi bir roman bulduğumu söylemeliyim. Bol tasavvuf ve roman içi roman. Sufilerin el kitabı yazacakken roman yazmaya karar vermiş olmalı. Güzel bir eser ortaya çıkmış. Tavsiye ederim. Zaten 200 bin satarak rekor da kırmış (korsanları da toplarsak 300 bin'i aşar heralde).
Tek sorum şu olacak: Şemsi Tebrizi hakikaten şarap içmiş midir?
